Evaluation of pelvic floor muscles activity with and without abdominal maneuvers in subjects with and without low back pain

يكي ازاختلالات عضلانی شایع در بیماران مبتلا به کمردرد، ضعف و ایمبالانس عضلات کف لگن می باشد. مطالعات گذشته  نتایج متناقضی را در رابطه با بهبود عملکرد این عضلات نشان داده اند. این در حالی است که عملکرد مناسب این عضلات در بهبود کمردرد اهمیت زیادی خواهد داشت. بنابراين هدف ازانجام اين مطالعه بررسي انقباض عضلات کف لگن با و بدون انجام مانورهای شکمی بود که به سرپرستی آقای دکتر امیرمسعود عرب در دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی انجام گردید. در این مطالعه میزان حرکت مثانه بعنوان میزان فعالیت عضلات کف لگن در سه وضعیت انقباض عضلات کف لگن به تنهایی، طی مانور Abdominal Hollowingو Abdominal Bracing با دستگاه اولتراسونوگرافی در 25 فرد مبتلا به کمردرد و27 فرد سالم مورد بررسی قرار گرفت. نتایج این مطالعه نشان داد که در هر دو گروه میزان فعالیت عضلات کف لگن در وضعیت انقباض عضلات به تنهایی بطور معنی داری بیشتر از وضعیت انقباض طی مانور های شکمی بود. یافته های این مطالعه نشان داد که انقباض عضلات کف لگن به تنهایی و بدون انقباض عضلات شکمی روش تمرینی مناسب تری در بهبود عملکرد این عضلات  در افراد مبتلا به کمردرد محسوب می گردد.  نتايج اين مطالعه در مجله علمی پژوهشی Journal of Back and Musculoskeletal Rehabilitation در آپریل 2016 به چاپ رسيده كه از طريق آدرس زير قابل دريافت است.

http://content.iospress.com/articles/journal-of-back-and-musculoskeletal-rehabilitation/bmr620